Trzy mity dotyczące fotelików montowanych tyłem do kierunku jazdy

Główny powód, dla którego warto wybrać fotelik dla dziecka tyłem do kierunku jazdy, jest jasny: tyłem do kierunku jazdy to najbezpieczniejszy sposób podróżowania. Jednak presja społeczna może sprawić, że będziemy się obawiać, że bezpieczeństwo odbywa się kosztem komfortu dla Twojego dziecka. Błędne wyobrażenia, takie jak: „To nie jest wygodne dla mojego dziecka”, „Moje dziecko nabawi się choroby lokomocyjnej” i „Moje dziecko nic nie widzi”, to tylko kilka przykładów. Wyjaśnimy, dlaczego nie powinniśmy się martwić tymi powszechnymi mitami i jak sprawić, aby dziecko dłużej podróżowało tyłem do kierunku jazdy.

Pozycja dziecka tyłem do kierunku jazdy jest dla niego niewygodna

W Szwecji dzieci zwykle podróżują wygodnie w foteliku tyłem do kierunku jazdy do 6 roku życia. Czy ten szeroko rozpowszechniony mit jest prawdziwy?

Jeśli umieścisz swoje dziecko w foteliku samochodowym dostosowanym do jego wieku, wagi i wzrostu, to będzie miało wystarczająco dużo miejsca na nogi. Należy pamiętać, że dziecko wraz ze wzrostem będzie potrzebować mniejszego odchylenia fotelika, a początkowa przestrzeń między krawędzią siedziska a oparciem kanapy samochodowej zwiększy się, aby zapewnić dodatkowe miejsce na nogi.

„Co w przypadku jeśli dziecko nie może wyprostować nóg?”

W rzeczywistości w foteliku samochodowym zwróconym tyłem do kierunku jazdy jest bardzo prawdopodobne, że dzieci będą miały wystarczająco dużo miejsca, aby mieć całkowicie wyprostowane nogi przez co najmniej dwa do trzech lat. Chociaż często wolą je zginać, aby podróżować wygodniej. W foteliku montowanym tyłem do kierunku jazdy będą w stanie łatwo zmieniać swoją pozycję. Jeśli spojrzysz na jakiekolwiek małe dziecko, zobaczysz, że ma do tego naturalną skłonność. Niezależnie od tego, czy bawią się, siedzą w wózku, czy nawet podróżują przodem do kierunku jazdy, dzieci mają tendencję do zginania nóg, krzyżowania ich, oparcia się o siedzenia lub wyciągania ich na boki, zamiast pozwalać im zwisać przez długi czas.

Ważne jest również, aby wziąć pod uwagę, że niezależnie od ułożenia nóg podczas długiej podróży samochodem, wskazane jest zatrzymywanie się i robienie przerwy co dwie godziny, aby móc się rozciągnąć i zmienić pozycję dla lepszego komfortu.

Moje dziecko dostanie choroby lokomocyjnej z powodu podróżowania tyłem do kierunku jazdy

"Zawroty głowy to naturalna reakcja na nienaturalne bodźce" (Jelte Bos, ekspert TNO w Perception and Cognitive Systems, 2017).

Kiedy podróżujemy samochodem, nasz mózg musi interpretować sprzeczne informacje, które otrzymuje z naszych oczu. Mówią nam, że poruszamy się szybko, ale zarówno nasz układ przedsionkowy (mały organ znajdujący się w uchu wewnętrznym, który odpowiada za równowagę), jak i nasz układ proprioceptywny (niektóre odbiorniki czuciowe zlokalizowane w mięśniach, które mówią nam, gdzie jest nasze ciało w przestrzeni) powiedzą nam, że się nie poruszamy (Zhang, Wang, Qi, Pan, Li i Cai, 2016). Kiedy nasz mózg nie potrafi właściwie połączyć i zinterpretować tych informacji, pojawia się choroba lokomocyjna. Dzieje się tak jednak niezależnie od kierunku podróży, zwłaszcza jeśli mamy genetyczne predyspozycje do zawrotów głowy.

Z drugiej strony, dorośli mogą odczuwać zawroty głowy, jeśli podróżują tyłem do kierunku jazdy, ponieważ nasz mózg jest „zaprogramowany”, aby rozumieć, że normalne poczucie przemieszczenia jest do przodu, w ten sam sposób możemy odczuwać zawroty głowy na zepsutych schodach ruchomych, bo nie poruszają się tak, jak jesteśmy do tego przyzwyczajeni.

Układ przedsionkowy dzieci nie jest jeszcze w pełni ukształtowany i nie zdążył zarejestrować żadnego wzoru. Dla mózgu dziecka podróżowanie tyłem do kierunku jazdy jest tak samo „normalne” jak podróżowanie przodem do kierunku jazdy, zwłaszcza jeśli podróżowało w ten sposób od urodzenia.

Moje dziecko nic nie widzi podróżując tyłem do kierunku jazdy.

Kolejnym popularnym mitem, który zwykle słyszymy jest: „jeśli będą jeździć tyłem do kierunku jazdy, nic nie zobaczą i będą się nudzić”.

Dzieci podróżujące w foteliku zwróconym tyłem do kierunku jazdy będą miały większe pole widzenia. Podczas jazdy przodem do kierunku jazdy siedzą tuż przed oparciem przedniego siedzenia, co ogranicza ich widoczność. Jeśli dzieci chcą wyjrzeć przez okno lub jeśli jedziemy obok nich i będą chciały na nas spojrzeć, będą musiały odwrócić głowę i znaleźć się w niewygodnej pozycji. Kiedy dzieci jadą tyłem do kierunku jazdy, mogą wyjrzeć przez okno lub spojrzeć na nas mniej wykręcając głowę, co jest dużo wygodniejsze. Zastosowanie lusterka w tylnej części auta pozwoli również dziecku wygodnie widzieć i angażować się w kontakt z osobą znajdującą się z przodu auta. Ponadto, konstrukcja fotelików zwróconych tyłem do kierunku jazdy pozwala dzieciom siedzieć wyżej w pojeździe w porównaniu z podróżowaniem w foteliku zwróconym przodem do kierunku jazdy, przez co mają one bardzo szerokie pole widzenia przez tylną szybę.

Bibliografia:

Bos, J.E. (2015). Less sickness with more motion and/or mental distraction. Journal of Vestibular Research, Vol. 25, nº1, pp.23-33.

Bos, J.E. (2017). Motion Perception and Sickness, Eye Movements and Human Performance. Recuperado de http://www.jeltebos.info/perception_sickness.htm

Reynold, R.F. and Brostein, A.M. (2003). The broken escalator phenomenon. Aftereffect on walking onto a moving platform. Experimental Brain Research. August 2003, Vol. 151, Issue 3, pp 301-308.

Zhang, L., Wang, J., Qi, R., Pan, L., Li, M. and Cai, Y. (2016). Motion sickness: Current Knowledge and Recent Advance. CNS Neuroscience & Therapeutics, 22(1), pp. 15-24.